သူရဲေကာင္းသစ္ပင္

အလွ်ံတေ၀ေ၀နဲ႔ ေႏြကႏၲာလယ္ႀကီးမွာ

၀ါဖန္႔ဖန္႔ ျမက္႐ိုင္းေတာထဲ

တြင္းတူးၿပီး ဘ၀ကုိ ျမႇဳပ္ႏွံလိုက္တယ္....

ေႏြ....ေႏြ....ေခါင္ႏိုင္လြန္းရဲ႕

ေခါင္ႏိုင္တုန္းပူထားဦးေပါ့....

ဟုိမွာ....ေႏြေႏွာင္းတိမ္တစ္အုပ္

ရင္ဘတ္ထဲထုပ္သိမ္းလာတဲ့

မုိးဦးကုိ ငါ့ဆီသြန္ခ်တယ္

မုိးမႈန္ေတြ ဖြဲခနဲလြင့္၀ဲျဖာက်

မုတ္သံုရဲ႕ စည္းခ်က္မဲ့ေတးသြားမွာ

အေအးဓါတ္ကအေသြးထဲထိစိမ့္တယ္....

ရြာ....ရြာထားဦးေပါ့....(ဆရာေတြေျပာသလုိ)

မုန္တုိင္းမွာလည္းေအာက္ဆီဂ်င္ပါပါတယ္....

ေဟာ.....ၾကည့္စမ္း...

ငါ့နံေဘးက ျမက္႐ိုင္းေတြ

သလႅာျဖဴေရာင္ အစက္ေတြနဲ႔

ခိုက္ခိုက္တုန္ေနပါပေကာလား....

ျဖဴေရာ္ညိဳ႕မိႈင္းမိႈင္းနဲ႔ အေငြ႔႐ိုင္းေတြ

၀န္းက်င္တစ္ခုိမွာ ပိန္းပိတ္ေအာင္ၿပိဳလုိ႔

ဒါ....ေဆာင္းတဲ့လား....

ေအးပါ....ေအးပါ....အ႐ုိးကြဲေအာင္ ေအးပါ

ရင္ကုိခြဲ....သင္တု႔ိမ်က္ရည္ ႏွင္းကုိ

ငါေသာက္သုံးပစ္မယ္....

... .... ..... ...... ....... ........ .........

ငုံ႔ၾကည့္ေတာ့ ေကာင္းကင္ႀကီး

ဆယ္စုႏွစ္ကုိတစ္ရက္စြန္းခဲ့ၿပီ

သင္ေပးတဲ့ ေကာင္းေမြ ဆုိးေမြေတြနဲ႔

ငါ့လက္ေတြ ဆန္႔တန္းႏိုင္ခဲ့ၿပီ

ငါ့မိခင္ေျမႀကီးကုိ ငါ့ေက်ာနဲ႔ကာမုိးႏိုင္ၿပီ

သိုင္းသိုင္း၀ိုင္း၀ုိင္းနဲ႔ ျမက္႐ိုင္းေတြ

ငါ့ေျခရင္းမွာ ၀ပ္စင္းေနတာလည္း ၾကာၿပီ

အရိပ္ခုိသူေတြ....မုိးခုိသူေတြ....

ေဆာင္းခုိငွက္ေတြနဲ႔

ငါ့ရင္ခြင္မွာသိုက္ၿမိဳက္လုိ႔....

ပူလိုက္စမ္းပါ....ေႏြ

ရြာလိုက္စမ္းပါ....မုိး

ေအးလိုက္စမ္းပါ....ေဆာင္း

ပီတိေတြကာမုိးထားတဲ့ ရင္နဲ႔

ၿပဳံးၿပဳံးႀကီးဆီးခံလိုက္ဦးမယ္

ငါ့....အသက္တစ္ဆုံး.................။

                       ♥ မုိးဇက္ဒီမြန္း ♥

“လြမ္းႀကိဳး႐ိႈက္သံ”

ေကာင္မေလး…
ငါအရမ္းလြမ္းေနတာ သိလား
ငါ့ရင္ဘတ္နားကပ္ နားေထာင္ၾကည့္ရင္
သဲ့သဲ့ေလးၾကားရလိမ့္မယ္
အဲဒါ…လြမ္းႀကိဳး႐ိႈက္သံေလ
ညညဆုိ နင့္အတြက္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ဖူးတဲ့ကဗ်ာေတြ
တစ္ခါျပန္ဖတ္တုိင္း မ်က္၀န္းမွာ မုိးေတြညိဳတယ္
မုိးေရစုိစုိနဲ႔ ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့
ကမ္းနဖူးေပၚက အလင္းတုိင္ထိုင္ခုံေလးရယ္
လြမ္းမိတုိင္း သတိရတယ္
အဲဒီမွာ…မွာတမ္းေတြ ေခၽြခဲ့ဖူးတယ္ေလ…
နင္ ထြက္သြားရာ ရက္ကတည္းက
ငါ့တစ္ေန႔တာရစ္သမ္ ယြင္းပ်က္ခဲ့တယ္
မနက္မနက္ဆုိ အသံစာစာနဲ႔
လင္းတတ္တဲ့ လမင္းငယ္
မျမင္ရတာ ၾကာလွေပါ့…
ေနညိဳရင္လည္း အရင္လုိ
ငါ…ေကာ္ဖီမေသာက္ေတာ့
အလြမ္းေတြကုိ ပလိန္းႀကီးေမာ့ေသာက္
စိတ္ေတြေတာင္ ခါးေတာက္ကုန္ေပါ့…
ခုလည္း…အေတြးထဲ နင္စုိးေနလုိ႔
အိပ္ရာေပၚမွာလူးလိမ့္
လြမ္းစိတ္ေလး ေျဖသိမ့္တုန္း
ျခင္ေထာင္အမုိးကႀကိဳးစေလး
ငါ့ပါးေပၚ ျဖာအက်မွာ နင့္ဆံပင္အမွတ္နဲ႔
ေယာင္နမ္းမိေသးတယ္…ေကာင္မေလးရယ္…
နင္ဆုိ…ဟုိးးးးးးးး အေ၀းမွာ
တုိးတုိးေလး ငုိေနမလား……
တိတ္တိတ္ေလး ႐ိႈက္ေနမလား……
ငါ့ရင္လြမ္းႀကိဳး႐ိႈက္သံေတြၾကားရင္သာ
နင္ ျမန္ျမန္ေလးျပန္ခဲ့ပါ
ငါ…ရင္ဖြင့္လုိ႔ ၿပဳံးၿပဳံးေလး ႀကိဳေနမယ္ေနာ္……။

                                        ♥ မိုးဇက္ဒီမြန္း ♥

“အေတာင္ေၾကြငွက္”

“အေတာင္ေၾကြငွက္”

…. …. ….

အေတာင္ဖြင့္စဘ၀

ဂ်စ္ပစီတုိ႔ရဲ႕ လမ္းမမွာ

ေတေလတုိ႔ရဲ႕ က်င့္၀တ္နဲ႔

ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ့တိမ္လုိ ေမွ်ာလြင့္

ငါဟာ ဂ်စ္ပစီငွက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္တယ္

ကာလာစုံ ထိန္၀င္းတဲ့ေကာင္းကင္မွာ

အတုိင္းအဆမဲ့ လြင့္ခဲ့တုန္းက

အိပ္မက္ေလးေတာ့ လွသား

မာယာမ်ားတ့ဲ ေလာကမွာ

ခ်ဳိးျမျမအၿပံဳးေတြနဲ႔ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္

အဲဒီမွာမွ….ငါ အဆိပ္သင့္သြားတာ

မ်က္ႏွာဖုံးတစ္ဖက္ အဆိပ္တစ္ခြက္နဲ႔

၀ံပုေလြတစ္ေကာင္

ငါ့ေနာက္ေက်ာကုိ ဓါးနဲ႔ထုိးလုိ႔

ငါ့အိပ္မက္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြက်

ဘ၀ပါ ေျမခသြားတယ္…

အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ

တိမ္ေျခရာမထင္တဲ့ ေကာင္းကင္မွာ

ငါ့သမိုင္းကုိ ထုဆစ္ဖုိ႔

အိပ္မက္နဲ႔ခ်ဳပ္ထားတဲ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ….

ငါ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ

ငါ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ….

ငါ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ…

ငါ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ… 

ငါ့ အေတာင္ေတြ နာေနၿပီ………

…………… …………… ……………

အညတရကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္

ေတေလငွက္တစ္ေကာင္

သင့္ရင္ခြင္မွာ ေက်ာခင္းဖုိ႔လာၿပီ

ကမာၻေျမႀကီးေရ…..ရင္ဖြင့္လုိ႔ႀကိဳပါေတာ့……။        ။

♥ မုိးဇက္ဒီမြန္း ♥

ရင္ကြဲဇာတ္ကဗ်ာ ၁ , ၂ , ၃…….

ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ စံပယ္႐ုံမွာ

အျဖဴအစိမ္းေတြ၀တ္စဥ္အခါက

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕နကၡတ္ေတြ

ရင္လုံးျပည့္ လင္းျမခဲ့ဖူး

စံပယ္ရနံ႔တသင္းသင္းနဲ႔

ၾကက္ဆံၿမီးတစ္ပင္ရဲ႕ ရစ္ပတ္မႈမွာ

ရင္တစ္ခုလုံး ကြဲခဲ့ဖူးတယ္….

… … … … … …

ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ကံ့ေကာ္႐ုံမွာ

ဂ်င္းပင္ေတြ၀တ္စဥ္အခါက

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ နကၡတ္ေတြ

ရင္လုံးျပည့္ လင္းျမခဲ့ဖူး

ရွန္ပူရနံ႔တသင္းသင္းနဲ႔

ခၽြန္ျမျမဂုတ္၀ဲေလးရဲ႕ ထုိးစိုက္မႈမွာ

ရင္တစ္ခုလုံး ကြဲခဲ့ဖူးတယ္….

… … … … … …

ေလာကရဲ႕ ဇာတ္ခုံေပၚမွာ

ဘ၀၀တ္႐ုံ စၿခဳံစဥ္အခါ

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ နကၡတ္ေတြ

ရင္လုံးျပည့္ လင္းျမျပန္ၿပီ

ေလာကဓံရနံ႔တသင္းသင္းနဲ႔

အျဖဴေရာင္စည္းေလးရဲ႕ ျခားနားမႈမွာ

ရင္တစ္ခုလုံး ကြဲရဦးမယ္….

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

… … … … … … … … … … …

                       ♥ မုိးဇက္ဒီမြန္း ♥

“မုိးရာသီလမ္းမွာ တစ္ခန္းလုံးပက္ၾကားအက္တဲ့ ရင္”

မနက္ခင္းပ်ဳိရဲ႕

စိမ္းႏုေရာင္မ်က္ႏွာျပင္ေပၚ

ေရႊအိုေရာင္အလင္းေတြ သင္းေ၀ျဖာက်

ရြက္ႏုေတြခါခ်တဲ့ စည္းခ်က္က်မုိးစက္မွာ

မုိးငွက္က ေတးသလုိ႔…

အုိ…မနက္ခင္းပ်ဳိေရ…

စိမ္းႏုေရာင္ရြက္သစ္နဲ႔ မုိးစက္ေတြ

ေဟာဒီေကာင္ ရင္ေပၚ ခါခ်ေပးပါ

ငါ့ရင္ ဘယ္ဘက္ရပ္၀န္းမွာ မုိးေခါင္ေရရွား

ရာသီေတြ ပက္ၾကားအက္ကုန္လုိ႔…

… … … …

ကေ၀ပ်ဳိေရ…

ဘယ္အၿငိဳးနဲ႔မ်ား ငါ့ကုိ ျပာက်ေစခဲ့တာလဲ

ရြက္ေၾကြလုိ ေျမခ႐ုံနဲ႔မေက်

ေနငွက္ရဲ႕ အေတာင္ခတ္ရာမွာ

မီးေတာက္ေတြေတာင္ ရဲခနဲ

ပက္က်ဲခဲ့ေသးတယ္

ဟုန္းခနဲ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ငါ့ဘ၀က

အညတရပန္းခ်ီဆရာရဲ႕

ခပ္ည့ံည့ံ စုတ္ခ်က္ေလာင္ေတာင္ မလွပေတာ့…

… … … …

ကေ၀ပ်ဳိေရ…

နင္္ေစခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ ငါေနလုိ႔

နင္ေျခခဲ့တဲ့ ေ၀ဒနာနဲ႔ ငါ့ရင္ထဲ

အပူေတြအုံၾကြေနဆဲ… …

ဟုိး……အျပင္မွာေတာ့

မုိးေငြ႕ေတြ ၿမိဳင္ထလုိ႔

သက္တ့ံေတြ ခုန္ကေနေလရဲ႕… …။

 

                       ♥ မုိးဇက္ဒီမြန္း ♥

၀ကၤပါလမ္းမွာ က်ေပ်ာက္သြားတဲ့ “အခ်စ္”

အခ်စ္ဆုိတဲ့ စာမ်က္ႏွာ

ဘ၀သင္႐ုိးမွာ ထပ္တုိးမယ္ႀကံတုိင္း

ေရစုိစုတ္ၿပဲလိုက္

ေလာင္ကၽြမ္းျပာက်လိုက္နဲ႔

ခုထိ ၀င္ခြင့္မရေသး

ကိုးရီးယားကားလုိ

လွလွပပ အလြဲနဲ႔

ခဏခဏ ၾကယ္သီးေပါက္မွားေနခဲ့တာ ၾကာေပါ့…..

မုန္တုိင္းထန္ခဲ့တဲ့အတိတ္ရဲ႕

သကၠရာဇ္႐ိုင္းေတြက

ခုထိအုံ႔ုမႈိင္းတုန္း

ေရာင္နီမ်ား ရစ္သိုင္းေလမလားလုိ႔

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရိပ္ရိပ္ေလးပိုက္

အ၀တ္တစ္ထည္ ကိုယ္တစ္ခုနဲ႔

ေန၀င္မုိးခ်ဳပ္ေလွ်ာက္မိေသးတယ္

ဒဏ္ရာေတြသာစိုက္ၿပီး

မ်က္ရည္ေလး၀ိုင္း.....ျပန္ခဲ့ရတာ

ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔....

အခ်စ္က မီးျပင္းျပင္းေလး တိုက္စားခဲ့လုိ႔

ဆုိေနက်ေတးနဲ႔ ေရးေနက်ကဗ်ာေတြေတာင္

ေပါက္ကြဲဖူးေယာင္ကုန္ေပါ့....

ဒ႑ာရီမဆန္တဲ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ကုိ

အခ်စ္သင္႐ိုးလုိ႔ အၫႊန္းထုိးမလား

ဒါဆုိ အမုန္းတစ္မ်က္ႏွာနဲ႔

အလြမ္းတစ္ရြက္ပါ

ေနာက္ထပ္တုိးရဦးမွာေနာ

(ဒီေန႔အထိ) စုိထုိင္းခဲ့တဲ့ေန႔ေတြအတြက္

ညိႇဳ႕ညိႇဳ႕မိႈင္းမိႈင္းရြာခဲ့တဲ့ မုိးေတြကုိ

ဘယ္တန္ခုိးနဲ႔ ရပ္ခိုင္းမလဲ

သံသရာအ၀န္းအ၀ိုင္းထဲ

အမုိးမလုံတဲ့ ဘ၀ကုိပဲ အျပစ္ပုံခ်ရမလား

ေသခ်ာတာကေတာ့

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ၀ကၤပါလမ္းမွာ

ရင္တစ္ဖက္ကန္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့

ေျမပုံအၫႊန္းေပ်ာက္ေနဦးမွာပဲ......။        ။

                                 ♥ မုိးဇက္ဒီမြန္း ♥